Murat Çevik

Bana yaşadıklarından ne çıkardın diye sorulsaydı ve bir tümceyle anlatmam istenseydi;

Aşkı, sevgiyi, öfkeyi, ihaneti, nefreti, dostluğu, arkadaşlığı, düşmanlığı, acıyı her boyutta yaşadığımı söylerdim. Bu bileşenlerin tümünün dokuduğu değerlerle bilincimi oluşturup, insanları koşulsuz ve dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar, din, dil, ırk farkı gözetmeksizin sevebilmeyi öğrendiğimi söylerdim. Doğayı acımasızca sömürüp kirleten ve yok eden kâr odaklı gözü dönmüş zihniyetlere rağmen, doğa ve dünyamızın geleceği için her türlü mücadelenin yanında yer aldığımı söylerdim.

Özetle, insanı, doğayı ve doğadaki tüm renkleri severek yaşamayı öğrenen biri olduğum için şanslı olduğumu düşünüyorum.

Sayfamı okuma lütfunda bulunan herkese içten teşekkürlerimle..

2010 yılı,
Hoşçakalamadığım ayrılıkların yılı,
zamansız terkedişlerin yaraladığı yorgun yüreğimden, süzüldü acılar
önce sessizce ve dostça son sözlerini paylaştığım IŞIK terketti yerini,
ardından üç can birden depreme döndürdü günlerimi, gecelerimi
BAHADIR, VOLKAN ve ALİ henüz 37 yaşlarındayken
korkunç bir kazada gözyaşlarımın seline tutunarak uçtular ellerimden,
ve ONUR YASER, 27 yaşında zeki, aydınlık yüzlü, yiğit bakışlı bir adam,
çocukluğunu ellerimde tuttuğum,
bir gece,
önceye ve hastalıklı topluma hesap sorma zamanında
ona onursuzluğu tattırmak isteyenlere inat,
onurlu olmayı seçti;
ve son olarak MUSTAFA
meydan okumayı seçti tıp bilimine;
vedalaşamadığım, hoşçakalamadığım bu ayrılıkların yorgunu ve çaresizi oldum.
Uğurlar olsun, aydınlıklar içinde uyuyun..

K. Murat ÇEVİK

Aşk eğilir baharlara,
gün doğar, çırılçıplak bir yalnızlığa
gün doğar, sevda dolu bir eksik yarına
acılar konuşulur
hüzündür dudağımızdaki tebessümün karşıtı
uzaklık iner gözlerimden ellerime,
bir utanç gibi,
bir yaralı şahin gibi
yarım bir kanat çırpınışının sesi dokunur yüzüme
utanarak dokunurum uzaklığa,
korkarım kimileyin
öfkesini yitirmiş zamandan,
korkarım aşkların yitirildiği
sevdaların solgun bir gün ışığına yaslandığı gecelerden,
korkarım, aslında eğik
aslında cesur aşk zamanlarını soluyamamaktan,
susmaya başlar gözlerim,
aralarım uzaklığı
uzaklık yağmur gibidir,
toprağa düşemeyen
uzaklık bülbül gibidir,
kafesini terkedemeyen
uzaklıkta saklıdır yenilgi ve yengi,
sevdalı gülümseyişim
aşk kokulu sabahım,
yanında ve kokunda yaşlanacağım,
sürgünlerle doğan ilkbaharım,
aç kollarını,
dokun şarapsız bir akşamın ay ışığına,
duyacaksın bedenimi,
bedenimin en sıcak dokunuşunu,
duyacaksın en cesur ve yarına çıkan en yiğit sözlerini
Sevgin düştü soluma,
bir açlıktan beter
bir de susuzluktan,
bir ayrılığa baktım,
bir de yüreğimdeki soluğuna,
ayrılık yorucuydu
sense can veriyordun gökyüzüne
tam o anda
gökyüzüne seni sevdiğimi yazdım;
eğer yüreğinle bakarsan
görebileceğin bir yere..

K. Murat ÇEVİK
20.06.1998, Ankara

Bir rüzgar ararım,
tutunacak bir dal,
yarım kalmış solukların saklanacağı bir ufuk ya da
yüreğim öfkesine hakim değil
yüreğim suskun bir yumruk olmuş
utancını taşıyamayan
yoksun yarınlara kalamayan,

bir rüzgar ararım
dağların güneşe eğildiği bir anda
boynum bükülür,
dokunamam sen bakan yıldızlara
gözgöze gelemem
ve yenilirim dokunuşlarını bıraktığın önceye…

K. Murat ÇEVİK
15.07.2010, Bodrum

o kocaman
o cesur
o gülen
o sevmeyi en yiğitçe öğrenen
o aşk dolu, adamlık dolu
sevecen yürek
umutlarını ertelemiş yorgun yüreğime nasıl sığacaksın;

şimdi bıraktığın yerde,
başka bir boyut aldı bizi içine;
öfke ve hüzün,
sevgi ve isyan
ve suskun bir zamanla yan yanayız.

sensizliği yaşama cesaretimiz tükenmiş
..ve ufkumuz yorgun bir gözyaşına sokulmuş gibi
dövüyor sabahlarımızı,
bıraktığın yerde aklanmayı bekleyeceğiz
bıraktığın yerde tamamlayamadığın cümleleri avuçlarımıza alıp
soluyan tüm tümcelerini yazdığın ufuk olup,
şiir olup
türkü olup
bir damla gözyaşı olup
dokunacağım sana,

bil ki saatlerimizin yelkovanı yok artık
zaman eksenini yitirdi,
çocukluğunda keşfetmekten yorulmadığın o gökyüzü
o yıldızlar aldı seni benden
ve belki en uzak ve aydınlık, en gülümseyen yıldız oldun
ellerimizi sakladı sabahlar,
öfkelerimizle aşklarımızı bir de
ve bizim payımıza düştü
korkarak dokunacağımız yitirilmiş sabahlar…

K. Murat ÇEVİK
05.07.2010, Bodrum

Erken ölümlerde yığılır insan,
hep gece kokar soluduğunuz tüm çiçekler,
içiniz titrer sizin örnek verdiğiniz bir can’sa yitirdiğiniz
ve zaman erken kapatır umuda açılan pencereleri
yaralarınızla, bırakılıp gidilmişliğiniz bir çizgi daha ekler kaşlarınızın arasına..

Ne sevdalar önemlidir
ne de duruşunuz soysuzluklara inat,
sorgulanan aç gecelerin umududur
sorgulanan aydınlık yüreklerdir
sorgulanan öfkesizliğe inat, aşkla dokunuşundur yaşama.

Uğurlar olsun, yüreği güzel kendi güzel Onur Yaser CAN,
bu son yakışmadı sana.

Aydınlıklar seninle olsun..

K. Murat ÇEVİK
27.06.2010, Bodrum

Ölmeden mezara koyulanların öyküsünü öğrendim bugün,
Onbeşlilerin türküsünü
toprağa düştükleri yerde
yüreğimde bir çığlık olarak duydum.

Bugün utancımla yüzleştim
bugün Cumhuriyetin onuruyla buluştum,
Ölüm denizine dalga olmuş bir halkın
öfkesine
sevdasına
aşkına tutundum…

Yüreğim soluğunu yüzüme üfleyen
tarihin sofrasına
kanlı bir mızrak gibi saplandı,

Ölümün nasıl bir yengiye dönüştüğünü öğreten
Çanakkale destanının yazıldığı toprağın kokusuna yaslandım,
bir ufka
bir toprağa dokunup
ve arasında bir soluk zamanında yaşadım,
gözyaşlarımı sessizce korkuya ardını dönenlere sözledim..

Yüzüme değen
Cumhuriyetin aydınlık yüzünü
korkusuz ellerinizden aldım
ve kucakladım durmaksızın.

Yaşama rağmen
ve yaşama onuru adına ölümü seçenlerin sofrasına dokunup
kanlarıyla yumdum yüzümü

bakışlarının düştüğü bir gecede
kayıp bin yıldıza uzattım ellerimi,

Öfke ve sevda zamanları birbirine karıştı

kanlı sırttan akan kan selini
ve bu selde boğulan yaralı yiğitlerimizi
düşünürken
bize yaşayamadıkları,
içinde asla olamayacakları bir asır bıraktıkları
bizi düşündüm,
ateş sardı yüreğimi
utancımdan yoruldum..

K. Murat ÇEVİK
28.03.2010, Çanakkale

Yüreklerimizin dokunuşudur kaybetmekten korktuğumuz
ve umutlarımızın düştüğü bir aydınlık zamanında bir arada olamamaktır aslında yalnızlığımız,
ve dostluksuzluk açlıktır bizler için

Yorgun günler dönüşmese de aydınlığa
zaman ayıplarından utanacak kadar olgunlaşmasa da
biz olmaya inanırsak eğer
bir yiğit soluk tükenmişliğin çaresizliğine dokunmak üzere ellerimizden ayrılır
ve karanlığa saplanan bir mızrak gibi
ve gecenin haykırışlarına inat
ufka bırakır yüreklerimizden aldığı cesaretimizi ve onurumuzu

Bir anda geleceğimizle birlikte başlarız yaşamaya
korkularımıza gülümsediğimiz bir anı kucaklarız
ve sabahlara dokunmaktan beslenen bir martı olup kanatlanırız

Yarınlar bize küsmeden,
Geleceğini yitiren bir ülkenin çocukları olmadan, rüzgar olalım
Bir deniz bir gökyüzü bir de kardeşlik taşıyalım umudu yasaklanmış tüm insanlığa.

K. Murat ÇEVİK
23.07.2007, Ankara

Gölgelerin efendisi olmuşsunuz
gecelerden ay vaktini saklamışsınız umutlarınızın arasına
ve bir yorgun yüreğe öğretmişsiniz aşklarla sevdaları,
güneşiniz de olmalıydı sizin,
yalnızlığınızı ısıtan,
güneşiniz olmalıydı,
yaşama bir pembe bakış aralarken.

Aslında yalnızlık, kendi korkusunu yaratır,
aslında yalnızlık, umudu besler
aslında yalnızlıkta saklıdır tüm sıradışı aşklar
ve sıradışılıktır aşkın efendisi,
aşksa kölesidir başkaldırının,
aşk en yiğididir söylencelerin.

Neden yok bir güneşiniz, neden?
Uzaklaşmadan sonbahar, yapraklarından
ve gözyaşlarınız bir bulutun yerine geçmeden,
güneşiniz olsun sizin de,
aşk zamanından önce,
güneşiniz olsun sizin de,
elleriniz aydınlığa değerken,
güneşiniz olsun
yağmurlar terketmeden sabahları
bir güneşiniz olsun ne olur.

K. Murat ÇEVİK
17.10.1997, Ankara

Dağların gözyaşından bir duyuş
oluk oluk bir tarih solunuyor,
sanat ve toprak birarada yudumlanmış
her dalında bir umutlu yükseliş,
her dalında bir erdemli bakış saklanmış, ağaçlardayım,
bir kışa benzer
bir yaza
gün soğuktan sıcağa
gün geceden gündüze
gün kardan gelinciğe uzanmış.

Yaralı bir yüreğe en iyi ilaçtır özgürlüğün kanat sesleri,
Uçmak, uçamadan alabilmek o tadı şimdi
Sümelanın eteklerinde 4.yüzyıldan 20.yüzyıla
nasıl bir dokudur tarih,
hangi duygular kalmıştır soğuk taşların arasında,

Bilebilir miyiz ki;
güçlüklerin, zorlukların yılgın insanlarını,
alınterini ve canını yitiren insanlarını.
Bilebilir miyiz ki;
nedenlerini,
zorun gizlendiği yaşamların,
tarih, insanı anlamaktır oysa.
Görüyorum ki her zaman birşeylerini saklamış insanlık
Sümelanın taşlarında umut
Sümelanın taşlarında korku
Sümelanın karanlığında resim ve şiir
binlerce merhaba yüzyıllar öncesine.

K. Murat ÇEVİK
19.03.1995, Sümela, Trabzon

Mutluluk uzaklıkta saklı
bir gülümseyiş erkenidir,
mutluluk topraktan öğrenilen
bir koklama sanatıdır,
mutluluktur ardına takılıp
günlerce
gecelerce
bir sonbahardan diğerine koşturduğumuz kelebekler,

mutluluk yağmurdur
biraz da gözyaşıdır toprağa zamanında dokunan,
mutluluk öfkedir,
yitirilmiş zamana duyulan
ve aşk kokulu bir sonbaharın
yapraklarına basmadan yürüyebilmektir,

mutluluk penceresizliktir,
içi aydınlık dolu bir nardır bazen
ve bakışların her noktasında ufuklar saklı bir yürüyüş vaktidir,

mutluluk yaklaşıldıkça uzaklaşan
bir dokunulmaz yıldız kümesidir,

mutluluk çizgisiz ve sınırsız
bir kokulu bahara koşmaktır..

K. Murat ÇEVİK
21.11.1997, Ankara