Murat Çevik

Uzakları uzaklaştıran bir mavim olsaydı
gecelere yenik düşmezdim bu denli,
Bilirim bir başına beklersin gecelerin sabaha dokunuşunu,
ellerinden eksilen hayatın korkusu düşer gözlerine,
yorulursun,
ve her sabahın ardından bir güneşin daha ayrılacağı an sokulur bakışlarına,
Korkum mavisizliğedir,
Resmini çizerim yıldızların arasında bulduğum her boşluğa,
kanat sesleri dokunur resmime,
rüzgar olurum sana,
aşk kokulu bir sevdalı rüzgar…

K. Murat ÇEVİK
15.05.1998, Ankara

Uzundur soluğuna yaslanmadan
yıldızları saydığım geceler
ve gökyüzünün utancıdır uzaklık biraz da,
acıya basar bakışlarım
ufkunda doğarım
er bir sabah aralar pencerelerimi
yanına sokulur
oracıkta karışırım
içinde umudunun saklandığı zamana,
zaman yürür
ben yürürüm
geceler sabahları
sabahlar sevdaları
sevdalar seni doğurur kadınım,
bir isim ararım o aşk dolu bakışına,
sevgine dokunur
uyanırım
yanımda güller açmıştır,
yüzümden bir damla düşüverir toprağa,
toprak yürür
sen olur bana,
yüzümden bir korku düşer
o uzaklık denen yorgunluğa,
hasretin yüreğime sarılır
uyanırım bir kez daha
yanımdaki soluğuna düşer aydınlığın ilk ışıkları,
seni sorarım bedenime,
kelebek sesli baharım,
yalnızca seni…

K. Murat ÇEVİK
10.05.1998, İzmir

Kederli değil, küskünüm
acılı değil, bitkin.

Çaresiz yaşanacaktı;
akşamı erken inen gün,
yoksa bir tebessüm acısını nasıl bırakabilirdi yüreğe.

Bir satıra sığınmak şimdi,
ardına anlamı güç bir sözcük alarak
bir satıra sığınmak şimdi
okumaktan yorgun düşmeyen biri görebilsin yeter.
Yeter ki
bir anlatı kalabilsin yarınlara
içinde sevgiyi katık eden gözyaşı bulunan
içinde öfkeden
içinde nefretten
iz bırakmayan.

K. Murat ÇEVİK
23.02.1995, Ordu

Yüreğime doğdun
sevda yüklü bir cümleden
satırlarım susarken
araladığım sabahlardan aldım soluğunu

yüreğime doğdun
ben ufkuma bir deniz çizerken
mavilerden mavi bir gökyüzü
bıraktı seni kollarıma

yüreğime doğdun
aydınlık bakışlım

gecelere vurdum gecelerce
ve yüreğimle beslediğim baharlarla
dokuduğum toprak oldun

sana eğildim
bakışın değdi bakışıma
yol aldık sabahlara
martılar düştü önümüze
bulutlar aralandıkça
kanatlandık bir kez daha,

aydınlık bakışlım
seninle çırpacağım kanatlarımı
ve ufkumdaki yakına atacağım kulaçlarımı
aralayın karanlığın gölgelerini
sevdalı bir yürek ilerliyor
zamanın yarı çıplak bedenine

öfkeleriniz sizin olsun
biz aşkı çizeceğiz
güneşin sol yanına
biz sevgiyi dokuyacağız toprağa
ve biz nerede kirlenmemiş bir deniz varsa
anlatacağız martılara
su sesini koklayan bahar gözlüm
tüm martılar sana çırpıyor kanatlarını
duyuyor musun?

ellerime bakıyorsun
ellerine bakıyorsun
ve aydınlık bir bakış oluyorsun
yenik zamanların öfkeli yalnızlığına

K. Murat ÇEVİK
25.02.2000, Ankara