Murat Çevik

Kederli değil, küskünüm
acılı değil, bitkin.

Çaresiz yaşanacaktı;
akşamı erken inen gün,
yoksa bir tebessüm acısını nasıl bırakabilirdi yüreğe.

Bir satıra sığınmak şimdi,
ardına anlamı güç bir sözcük alarak
bir satıra sığınmak şimdi
okumaktan yorgun düşmeyen biri görebilsin yeter.
Yeter ki
bir anlatı kalabilsin yarınlara
içinde sevgiyi katık eden gözyaşı bulunan
içinde öfkeden
içinde nefretten
iz bırakmayan.

K. Murat ÇEVİK
23.02.1995, Ordu

Yüreğime doğdun
sevda yüklü bir cümleden
satırlarım susarken
araladığım sabahlardan aldım soluğunu

yüreğime doğdun
ben ufkuma bir deniz çizerken
mavilerden mavi bir gökyüzü
bıraktı seni kollarıma

yüreğime doğdun
aydınlık bakışlım

gecelere vurdum gecelerce
ve yüreğimle beslediğim baharlarla
dokuduğum toprak oldun

sana eğildim
bakışın değdi bakışıma
yol aldık sabahlara
martılar düştü önümüze
bulutlar aralandıkça
kanatlandık bir kez daha,

aydınlık bakışlım
seninle çırpacağım kanatlarımı
ve ufkumdaki yakına atacağım kulaçlarımı
aralayın karanlığın gölgelerini
sevdalı bir yürek ilerliyor
zamanın yarı çıplak bedenine

öfkeleriniz sizin olsun
biz aşkı çizeceğiz
güneşin sol yanına
biz sevgiyi dokuyacağız toprağa
ve biz nerede kirlenmemiş bir deniz varsa
anlatacağız martılara
su sesini koklayan bahar gözlüm
tüm martılar sana çırpıyor kanatlarını
duyuyor musun?

ellerime bakıyorsun
ellerine bakıyorsun
ve aydınlık bir bakış oluyorsun
yenik zamanların öfkeli yalnızlığına

K. Murat ÇEVİK
25.02.2000, Ankara

O toprak
yüreğime serpildi
bir yarısı daha eksildi umudumun,

O toprak
gözyaşlarımı saklarcasına
utancımı saklarcasına
ve yarınlara kalamayan bir türkü gibi
bir şiir gibi
dolandı bedenime,
senin dostluğunu eksik yaşamışlığın
sana dostluğumu eksik sunmuşluğun acısı düştü gözlerime,

Sen yağmurların arasından umut dağıtan
sen turnalardan kanat çırpınışlarını alıp soframıza katık eden
yarınları kendine yasaklamış
umutsuz geleceği ülkemin,
sessizce terkettin adamızı,

bir merhaba bıraktım toprağına,
içinde öfkesine yenik zamanlarla
solgun sevgilerin çırpındığı bir sabahı ekleyerek,
bir sıcak rüzgar gizledim seni sarmalayan soğuk toprağa
içinde yalnızlıkların ve korkuların paylaşıldığı
içinde yoğunluğuna yaşanmış dostlukların ve tükenen solukların yer aldığı
aynı havaya
aynı suya
aynı sevince
aynı öfkeye tutunduğumuz
gülümseyen bir zaman bıraktım.

K. Murat ÇEVİK
08.12.2007, Berlin

6 Aralık 2007 tarihinde aramızdan ayrılan yüreği sevgi dolu Cafer Erdoğan’ın anısına..

Bana yaşadıklarından ne çıkardın diye sorulsaydı ve bir tümceyle anlatmam istenseydi;

Aşkı, sevgiyi, öfkeyi, ihaneti, nefreti, dostluğu, arkadaşlığı, düşmanlığı, acıyı her boyutta yaşadığımı söylerdim. Bu bileşenlerin tümünün dokuduğu değerlerle bilincimi oluşturup, insanları koşulsuz ve dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar, din, dil, ırk farkı gözetmeksizin sevebilmeyi öğrendiğimi söylerdim. Doğayı acımasızca sömürüp kirleten ve yok eden kâr odaklı gözü dönmüş zihniyetlere rağmen, doğa ve dünyamızın geleceği için her türlü mücadelenin yanında yer aldığımı söylerdim.

Özetle, insanı, doğayı ve doğadaki tüm renkleri severek yaşamayı öğrenen biri olduğum için şanslı olduğumu düşünüyorum.

Sayfamı okuma lütfunda bulunan herkese içten teşekkürlerimle..